W dolinie leżało ciche, senne miasteczko. Jego mieszkańcy spali, odpoczywając przed kolejnym pracowitym dniem. Rozświetlone było tylko jedno małe okienko na poddaszu. Wewnątrz, w jasnym pokoiku, spała mała dziewczynka. Przytulała do siebie misia i razem z nim zwiedzała baśniową krainę. Spała spokojnie, bo rodzice zgodzili się, żeby w jej pokoiku zawsze świeciła się lampka. Dzięki temu zniknęły jej senne koszmary, a ona sama przestała się bać nocy. Za każdym razem, kiedy zasypiała, śniło się jej coś miłego i serdecznego.
dla Kruszynki napisała Ewa Damentka