ćwiczenia literackie
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała niebo. Było już po północy. Tramwaje jeździły ulicą coraz rzadziej. Światła w domach pogasły. Świeciły latarnie na drodze. Student zasnął wreszcie, ale nastawił budzik na siódmą rano, by kupić świeże bułki.
Autor: Adam
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała tajemniczy ogród serc ludzi, którzy na nią patrzyli. Ten ogród i ich serca pełne były światła i dobroci. Dzięki temu świat był zdrowszy.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała całe niebo. Z czasem jasno świecących gwiazd przybywało. Niektóre mrugały. Miło było to oglądać, siedząc w ogrodzie, gdzie przed chwilą panował upał. Chłodniejsze podmuchy letniego wiatru wydawały się bardzo zdrowe.
Autor: Adam
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała czoło elfa, który wędrował leśną ścieżką, wypatrując Froda i jego towarzyszy. Czułam się, jakbym go naprawdę widziała. Proza Tolkiena wciągnęła mnie. Po prostu weszłam do świata, który opisywał, podobnie jak zrobiło to wielu innych czytelników. Słyszałam, że wciąga nadal i rosną nowe pokolenia miłośników hobbitów i „Władcy Pierścienia”.
Autor: Ewa Damentka
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała ciemne, nocne niebo, na którym nie widać było księżyca, gdyż miało miejsce nocne zaćmienie, które sprawiło, że gwiazda ta stanowiła jedyną wskazówkę dla wędrowców.
Autor: AMK