ćwiczenia literackie
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała nocne niebo. Każda gwiazdka opiekowała się jedną żywą istotą. Ta, na którą teraz patrzysz, opiekuje się Tobą. Jest z Tobą zawsze i wszędzie, nawet gdy nie widzisz jej za dnia. Zawsze czuwa i nigdy Cię nie opuści, nawet jeśli popełnisz błędy.
dla Kruszynki napisała Małgorzata
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała bożonarodzeniową choinkę. Lubiła, gdy co roku wyjmowano ją z pudełka i mocowano na kolejnym drzewku. Podobało się jej wszystko – świąteczna atmosfera, ładnie ubrani ludzie, korzenne zapachy świątecznych pierników. Najbardziej lubiła wigilijny wieczór, gdy nadchodziła pora rozdawania prezentów wyciąganych spod choinki. Cieszyły ją roziskrzone oczy i radość obdarowywanych, a najbardziej cieszyło ją radosne oczekiwanie małych dzieci rozpakowujących swoje prezenty.
dla Kruszynki napisała Ewa Damentka
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała nocne niebo. Zaglądała do wszystkich okien – i tych ciemnych, i oświetlonych. Obserwowała ludzi spacerujących nocną porą. Wypatrywała i ciągle wypatruje Ciebie, bo jest Twoją gwiazdką – przewodniczką i opiekunką. Troszczy się o Ciebie, bo sama tego chce. Swoje zadanie wykonuje z wielkim zaangażowaniem i radością.
dla Kruszynki napisała Ewa Damentka
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała świeżą choinkę, która stała od rana w pokoju. Domownicy czuli zapach pachnących leśnych igieł. Co jakiś czas lampki wiszące na choince zmieniały swoje kolory, mrugając przy okazji.
dla Kruszynki napisał Sokolik
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała złotym blaskiem twarz Kruszynki. Zaglądała przez okno pokoju, w którym spała. A Kruszynka uśmiechała się przez sen, jakby widziała mrugnięcia gwiazdki. To była jej gwiazda, która pojawiła się na niebie wraz z jej przyjściem na świat. Gwiazda, która prowadziła ją przez życie.
dla Kruszynki napisała Danuta Majorkiewicz
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała cały swój obszar, który był na pewno bardzo rozległy. To niesamowite, że we wszechświecie mamy do czynienia z wielkimi odległościami pomiędzy gwiazdami. Na Ziemi jest trochę łatwiej, bo odległości są mniejsze. Mamy jednak na naszej planecie różnej wielkości osobniki, więc ich myślenie o odległościach też może być skrajnie różne.
dla Kruszynki napisał Adam
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała gwiazdki wokół siebie, które były mniejsze i świeciły słabszymi światłem. Wydobywała i podkreślała ich urok.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała poranne niebo, jakby nie chciała się jeszcze żegnać z mieszkańcami Ziemi. Ranek się budził i wkrótce gwiazdka zniknęła z oczu obserwatorów. Jasność dnia nie pozwalała jej zobaczyć – ale gwiazdka wróci. Znowu będzie świecić i mrugać. Ucieszy tych, którzy nie mogą spać, i będzie im towarzyszyła przez całą noc.
Autor: Ewa Damentka
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała niebo, na którym przybywało innych gwiazd.
– Jest ich tyle co mrówek – oznajmiło dziecko – czy na gwiazdach jest Mikołaj?
Jego brat Jasio oburzony odpowiedział – przecież jest luty!
– To nic. Czyżby Mikołaj w lutym się rozpłynął?
Autor: Adam
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała niebo. Jej blask był widoczny z Ziemi. Na niebie widać było też inne gwiazdy, ale nie wiedzieć czemu, ta dla Danusi świeciła najmocniej. I tylko Danuta wiedziała, że ta gwiazdka to ona na niebie.
dla Danusi napisał Patisonek