Okruszek chleba – 33

Okruszek chleba leżał pomiędzy klawiszami wiekowej klawiatury. Przetrwał wszelkie próby jej czyszczenia i odkurzania. Był świadkiem pisania wielu tekstów i surfowania po internecie. Po latach, gdy klawiaturę zaniesiono na strych – bo jeszcze może się przydać – rozpoczął nowy etap życia. Miał dużo czasu na rozmyślania, więc został filozofem. Wymyślił kilka teorii wszystkiego i wymyśla dalej. Nawet nie przeszkadza mu, że nikt ich nie spisuje. Rozklekotane klawisze są wdzięcznymi słuchaczami, a on tworzy teorie dla nich i dla samej przyjemności poznawania, wyjaśniania i tworzenia. Nie zamieniłby się z nikim. Wiedzie dokładnie takie życie, o jakim marzył. Już nie pamięta swoich narodzin w piekarni, ani kromki chleba, z której spadł. Jest filozofem, poetą, mistykiem. Marzy, żeby tak już zostało do końca świata, a nawet ciut dłużej.

Autor: Ewa Damentka

Okruszek chleba – 32

Okruszek chleba leżał pomiędzy ścierką a bułką. Te dwie rzeczy zostały na stole po smacznym śniadaniu. Teraz nadeszła pora, aby sprzątnąć stół. W tym celu, odruchowo, gospodyni włożyła fartuch. Sprzątania nie było zbyt dużo, ale owa pani miała zwyczaj zakładania fartucha, gdy pracowała w kuchni.

Autor: Adam

Okruszek chleba – 31

Okruszek chleba leżał pomiędzy piecem a ławą. Obok niego leżała podarta książka. Wtem przyszedł gość, podniósł tenże okruszek i książkę z największą pieczołowitością, mówiąc jednocześnie: „Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba podnoszą z ziemi z uszanowaniem, tęskno mi Panie”.

Autor: Jan Smuga

Okruszek chleba – 29

Okruszek chleba leżał pomiędzy mapami i pewnie znalazł się tam po śniadaniu kierowcy, który podczas jedzenia sprawdzał drogę dojazdu. Wybierał tematycznie szlaki związane z historią państwa, po którym podróżował.

Jadąc samochodem, widzimy, że otaczający nas świat szybko się zmienia. Za każdym kilometrem mamy coś innego.

Jadąc rowerem, przeważnie też co kilometr mamy coś nowego, ale możemy uważniej obserwować, a nawet zatrzymać się.

Z przypadkowo spotkanymi ludźmi możemy porozmawiać. Często, gdy tylko się z nimi witamy, w prezencie można dostać informacje, którędy dojechać do ciekawych miejsc.

Autor: Adam

Okruszek chleba – 28

Okruszek chleba leżał pomiędzy innymi okruszkami, które spadły na trawę, gdy ludzie wytrzepali koc, na którym odpoczywali. Leżał pomiędzy źdźbłami trawy dość długo. Był bardzo malutki, więc przeoczyły go ptaki, myszy, mrówki i inne stworzenia. Całkiem dobrze zadomowił się na łące. Sielanka trwała do czasu pierwszej wielkiej ulewy, która nawiedziła łąkę i okolicę. Okruszek rozmiękł, wsiąkł w ziemię i zaczął kolejny, zupełnie niespodziewany etap swojego życia.

Autor: Ewa Damentka

Okruszek chleba – 27

Okruszek chleba leżał pomiędzy ziarnami piasku na podłodze. Kobieta, przywykła do sprzątania wszystkiego i po wszystkich, zbierała porozwalane po domu zabawki. Sprzątnęła brudne talerze ze stołu i zgarnęła skórki jabłka. Wyciągnęła odkurzacz i zasysała okruszki chleba, a one rozjaśniały jej myśli i rozświetlały serce pszenicznym blaskiem.

Kobieta usiadła w fotelu i myślami wróciła do czasów, gdy była nastolatką i dała mamie w prezencie „pudełeczko na anielską cierpliwość”. „Historia lub się powtarzać” – pomyślała. Rozmyślania zaowocowały nowymi decyzjami. Ze swoimi bliskimi opracowała grafik obowiązków dla każdego domownika. Wszyscy uczyli się nowych umiejętności.

Autor: Danuta Majorkiewicz