ćwiczenia literackie
Święta Nigdy uśmiechnęła się na widok przechodzącej obok niej pary. Kiedyś nie do pomyślenia byłoby, że spacer może pełnić tak ważną funkcję w życiu człowieka. Dzisiaj mniej się ruszamy niż dawniej, więc spacer może mieć dużą rangę. Spacer, bieganie, pływanie i jazda na rowerze. Są to zdrowe formy ruchu, które rozumie coraz więcej osób. Dzisiaj nie ma problemu z kupnem np. roweru. Skoro tak, to w drogę!
Autor: Adam
Miasto widoczne było z daleka. Jego wieżowce były symbolem tego miejsca. Były słynne na cały kraj. Ludzie, przebywający na górnych piętrach, mogli oglądać panoramę miasta. Tam, wysoko, odgłosy ulicy nie były już wyraźnie słyszalne. Widać było w powietrzu delikatną mgiełkę. Budynki, które nie były wieżowcami, znikały gdzieś na dole. Niektórym miasto kojarzy się z wieżowcami. Inni mieszkają w miastach, gdzie wieżowców nie ma.
Bardzo ciekawe są zasady budowy wieżowców – buduje się je niełatwo, ale są one w pewnym sensie budowlami ekonomicznymi.
Powstaje pytanie: czy jest sens mieszkać w wieżowcu na pierwszym piętrze?
Autor: Adam
Miasto widoczne było z daleka. Jego wieżowce nadawały charakter tej przestrzeni. Kiedy indziej, obserwowane gałązki mrowiska nadawały charakter tamtej mrówczej metropolii. Dobrze jest mieć zatem różne perspektywy patrzenia na świat.
dla Andrzeja napisał Adam
Święta Nigdy uśmiechnęła się na widok przechodzącej obok niej pary. Kiedyś nie do pomyślenia byłoby, że duże zakupy robi się raz na tydzień w dużym sklepie.
Kiedyś były kolejki i wielu towarów brakowało. Teraz produktów raczej nie brakuje, a kolejki są sporadyczne. Do robienia zakupów potrzebne jest jeszcze miejsce parkingowe.
To akurat jest fajne, że do bagażnika auta pakujemy rzeczy, które go wypełniają. Wtedy ma się wrażenie, że przejazd jest dobrze wykorzystany.
Dzisiaj mamy lodówki, a kiedyś były ziemniaki i komórki, w których trzymano zapasy żywności.
Autor: Adam
Święta Nigdy uśmiechnęła się na widok przechodzącej obok niej pary. Kiedyś nie do pomyślenia byłoby, że można spacerować po mieście o tak późnej porze. Teraz są latarnie, nocne autobusy, a kiedyś tego nie było.
Autor: Adam
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijały się w niej spadające piłki. Piłki dudniły o podłogę. Ktoś rzucił następne piłki, gdy poprzednie przestały się odbijać. Przyszła pora obiadu, a piłki trzeba było posprzątać. Dzieci zrobiły to od niechcenia, ale wiadomość o obiedzie przyspieszyła porządek.
Autor: Adam
Święta Nigdy uśmiechnęła się na widok przechodzącej obok niej pary. Kiedyś nie do pomyślenia byłoby, że można było nie polować, czy nie zakładać zimą naturalnych skór i futer. Powstaje pytanie, co jednak ma wspólnego dzisiaj i niegdyś?
Czy trudno byłoby przestawić się na życie sprzed kilku wieków i odwrotnie? Czy osoby niegdyś żyjące, byłyby zadowolone dzisiaj?
Autor: Adam
Święta Nigdy uśmiechnęła się na widok przechodzącej obok niej pary. Kiedyś nie do pomyślenia byłoby, że są samoloty wojskowe i bardzo szybkie pociągi. Nie do pomyślenia było, że każdy będzie miał swój osobisty telefon przy sobie.
Z drugiej strony Ziemia kręci się jak niegdyś, woda w rzekach płynie z góry na dół i gdy brak jest zachmurzenia, widzimy, że Słońce świeci.
Autor: Adam
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijało się w niej światło księżyca. Była pełnia. Z tego powodu światła wpadającego do mieszkania było całkiem sporo.
Pytanie – spać, czy nie spać. Gdyby nie spać, to można oglądać księżyc.
To jest miłe latem, gdyż można wyjść na balkon i dodatkowo głęboko oddychać.
Autor: Adam
Święta Nigdy uśmiechnęła się na widok przechodzącej obok niej pary. Kiedyś nie do pomyślenia byłoby, że świat jest tak duży, a ludzie anonimowi.
Anonimowość ludzka zmniejszyła się wraz z globalizacją i rozwojem telefonii komórkowej.
Druga rzecz to to, że świat jest duży. Wszechświat jest naprawdę bardzo ogromny, ale nasza Ziemia w jego „środku” chyba już nie tak bardzo.
Wydaje się, że podróżować powinniśmy, bo mamy taką naturę. Co do nadeksploatacji zasobów Ziemi, powinniśmy jednak być co najmniej powściągliwi.
Autor: Adam