Święta Nigdy uśmiechnęła się na widok przechodzącej obok niej pary. Kiedyś nie do pomyślenia byłoby, że mogą spokojnie przebywać w swoim towarzystwie. Nie lubili się i wyraźnie to okazywali. A teraz na oczach świętej Nigdy podeszli do ławeczki i usiedli na niej. Trzymając się za ręce, głęboko patrzyli sobie w oczy, jakby otoczenie, czas i miejsce nie miały znaczenia.
Autor: Ewa Damentka