ćwiczenia literackie
Mężczyzna ze wzruszeniem spojrzał na śpiącą kobietę. Przykrył ją kocem i wskoczył do wanny, by wziąć kąpiel. Wtem zamienił się w złotą rybkę, oczekującą na czyjeś życzenie, które powinna spełnić. Lecz, o dziwo, nikt się nie pojawił, więc złota rybka miała wieczór dla siebie.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła. Zdziwiona rozejrzała się po pomieszczeniu z lustrami. Z uśmiechem stanęła przed jednym z nich. Poprawiła makijaż. Uczesała włosy i wyszła z lokalu na ulicę z lepszym samopoczuciem.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Amazonka cieszyła się galopem i wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy zadzwonił telefon, a chwilę potem budzik. Pora wstać! Kobieta szybko otworzyła oczy, czuła jeszcze senne rozleniwienie, ale ono już się ulatniało. Szybciutko przypomniała sobie plan dzisiejszego dnia. Sporo zajęć. Wstała rześka i wesoła. Obiecała sobie, że kolejnej nocy znowu będziesz śnić, że jest amazonką i galopuje przez piękną zieloną dolinę.
dla Patrycji napisała Brzozowa Bajdulka
Stado obłoków przepływało nad piękną zieloną krainą. Były niesamowicie białe i puszyste. Aż chciałoby się jeden z nich złapać, ubrać w poszewkę i zabrać do domu jako najlepszą na świecie poduszkę. Sen na niej byłby z pewnością niezwykłym doznaniem.
Autor: Małgorzata
Amazonka cieszyła się galopem oraz wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy zaczął padać deszcz. Deszcz był ciepły i nie przeszkadzał. Amazonka jednak zwolniła. Koń przy wolniejszej jeździe prowadził się wzorowo. Każdy jego ruch jakby wynikał z poprzedniego.
Autor: Adam
Mężczyzna ze wzruszeniem spojrzał na śpiącą kobietę. Przykrył ją kocem i pomyślał, że szykuje się spokojny wieczór. Niestety był w błędzie. Rozpętała się potworna burza. Zamknięte okiennice łomotały, jakby chciały ulecieć razem z wiatrem. Pioruny błyskały w pobliżu z ogromnym hukiem. Kobieta tymczasem twardo spała i nie budziła się. Mąż przyglądał się jej ze zdziwieniem pomieszanym z radością. Z jednej strony cieszył się, że wreszcie zasnęła, bo wiele tygodni nie dosypiała, kończąc projekt do pracy. Z drugiej strony dziwił się, że można spać w takim łoskocie. Gdy burza ucichła, kobieta spała dalej. Obudził ją dopiero aromat kawy dobiegający z filiżanki, którą mąż postawił na stoliczku przy łóżku.
Autor: Ewa Damentka
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i cieszyła oczy oraz grzała serce. Ukochana przyjaciółka pamięta o mnie nawet wtedy, gdy jest daleko. Skąd wiedziała, że właśnie dzisiaj potrzebowałam otuchy?
Autor: Ewa Damentka
Amazonka cieszyła się galopem oraz wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy kobieta ściągnęła cugle i zatrzymała konia. Zsiadła z niego i wziąwszy go za uzdę, szła i podziwiała urok łąkowych kwiatów.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Stado obłoków przepływało nad piękną zieloną krainą. Były puchate, milutkie i bielutkie. Wyglądały jak ptysie z bitą śmietaną. Chciałabym je zjeść.
Autor: Jadzia
Amazonka cieszyła się galopem oraz wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy zaczął padać śnieg, albo coś, co go przypominało. Śnieg w sierpniu? Zaskoczona kobieta, zaskoczony koń. Przystanęli i rozglądali się dookoła. Spadały na nich duże śnieżynki, które rozpuszczały się powoli. Były ciepłe i miło pachniały. Cała łąka i las znajdujące się nieopodal szybko pokryły się grubą warstwą śnieżnego puchu. Kobieta spojrzała w niebo. Zobaczyła ogromną chmurę, która niespiesznie przesuwała się za las. Wkrótce zniknęła. Wyszło słońce i śnieżynki szybko stopniały. Trawa lśniła od ich wilgoci, a amazonka dalej nie wiedziała, co o tym myśleć. Zawróciła konia i wolno, stępa, wrócili do domu.
Autor: Ewa Damentka