Okruszek chleba leżał pomiędzy klawiszami wiekowej klawiatury. Przetrwał wszelkie próby jej czyszczenia i odkurzania. Był świadkiem pisania wielu tekstów i surfowania po internecie. Po latach, gdy klawiaturę zaniesiono na strych – bo jeszcze może się przydać – rozpoczął nowy etap życia. Miał dużo czasu na rozmyślania, więc został filozofem. Wymyślił kilka teorii wszystkiego i wymyśla dalej. Nawet nie przeszkadza mu, że nikt ich nie spisuje. Rozklekotane klawisze są wdzięcznymi słuchaczami, a on tworzy teorie dla nich i dla samej przyjemności poznawania, wyjaśniania i tworzenia. Nie zamieniłby się z nikim. Wiedzie dokładnie takie życie, o jakim marzył. Już nie pamięta swoich narodzin w piekarni, ani kromki chleba, z której spadł. Jest filozofem, poetą, mistykiem. Marzy, żeby tak już zostało do końca świata, a nawet ciut dłużej.
Autor: Ewa Damentka