Niebo rozpogadzało się. Ciężkie chmury odpływały, odsłaniając słońce, które ozłociło ciemny las, a także osadę w jego środku. Mieszkający tam leśni ludzie wreszcie zobaczyli słońce i poczuli, iż coś w końcu ich wspiera i daje nadzieję na lepszą przyszłość. Tym samym z dawna niewidziane słońce wniosło w ich serce otuchę i nadzieję na lepszą przyszłość i zaczęło wypędzać goszczący z dawien dawna w ich życiu strach.
Autor: Juan Smuga