ćwiczenia literackie
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijało się w niej otwarte okno, niebo i chmury. Dziecko położyło się na podłodze i wyobrażało siebie, że podróżuje, siedząc na chmurce. Rozbawiony ojciec podał mu małe wiosło, by mogło sobie wyobrażać, że kieruje chmurką i samo wybiera, w którą stronę popłynąć.
Autor: Ewa Damentka
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijała się w niej piłka skacząca po podłodze. Mały szkrab kopał ją, toczył po podłodze, podrzucał. W lśniącej podłodze widać było radosną twarz malca i jego szczęśliwych rodziców.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijały się w niej drobinki kurzu. Było ich jakby więcej, kiedy promienie słońca były mocniejsze. Kurz wędrował od dołu do góry. Pojawiały się też pojedyncze owady. Wszystko wędrowało w stronę otwartego okna. Za oknem był remont drogi, wiec było głośno. Powstawała nowa droga rowerowa.
Autor: Adam
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijały się w niej kwiaty, których pełno było w pokoju. Wisiały na ścianach, stały na regałach i na stojakach na podłodze. Cięte były w wazonach, a namalowane na obrazach. Wszystkie zgodnie odbijały się w wypastowanej podłodze. Wydawało się, że zwyczajny pokój zamienił się w zieloną dżunglę, w której królowały paprotki, bluszcz, filodendron i inne kwiaty. Zapraszały domowników do wypoczynku, wytchnienia i oderwania myśli od codziennych spraw.
Autor: Ewa Damentka
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijał się w niej stary mosiężny żyrandol. Był on wykonany przez męża gospodyni. Ile razy na niego patrzyła, była pełna podziwu dla ogromu pracy włożonej w jego wykonanie i czuła wdzięczność.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijała się w niej postać osoby, która ją pastowała. Podłoga ta znajdowała się w reprezentacyjnym pałacu otoczonym pięknym parkiem.
dla Krzysztofa napisał AMK
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijała się w niej zgrabna sylwetka właścicielki mieszkania, która popatrzyła na podłogę i z satysfakcją pomyślała, że wreszcie udało się ją porządnie wypastować i wyfroterować. Tym razem nie przyniesie sama sobie wstydu i spokojnie może zaprosić gości. Nawet sędziwa babcia powinna być z niej zadowolona.
Autor: Ewa Damentka
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijała się w niej atmosfera domu. Widać było całą rodzinę – matkę, ojca, dzieci i wnuki. Wszyscy ze sobą szczęśliwi.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijały się w niej jakby jakieś bliżej nieokreślone obrazy. Obrazy raczej wyobrażone. Gra światła, cieni i wyobraźni. Co sobie najczęściej wyobrażamy? Pewnie każdy człowiek wyobraża sobie coś innego. Co znaczy, że w wyobraźni mamy potrawy? A co, jeśli pojazdy, czy odległe planety? Inaczej, np. niematerialne wrażenie, to wyimaginowane odczucie lotu na inną planetę w ciągu jednej sekundy.
Autor: Adam
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijała się w niej postać czyszczącej ją kobiety. Jeszcze kilka machnięć ścierką, uważne spojrzenie i gotowe! Można pójść do kuchni i zrobić sobie pyszną herbatę. A potem usiąść na chwilę i odpocząć przed kolejnym zadaniem – wypastowaniem podłogi w sąsiednim pokoju.
Autor: Ewa Damentka