Była malutka – 76

Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć nikt nie zwracał na nią uwagi. Wszyscy wydawali się osowiali i jakby przytłoczeni. Po raz pierwszy dopuściła do siebie myśl, że to ona ich przytłacza. Rzeczywiście, dobrze się jej leżało na ich barkach.

Pomyślała chwilkę i postanowiła sprawdzić, czy to naprawdę ona ich tak przygnębia. Uniosła się leciutko, ludzie wyprostowali się. W pokoju był przeciąg, podmuch wiatru zakręcił nią , a potem przeniósł za okno. Nie potrafiła wrócić do pokoju, a wiatr unosił ją daleko, daleko.

Gdy Wina ulotniła się, a ludzie stracili jej poczucie, oddychało się im lżej i myśleli o sobie lepiej. Kiedy wyjrzeli przez okno, zdziwili się, że na pogodnym, niebieskim niebie widać oddalającą się wielką czarną chmurę.

Autor: Ewa Damentka

Była malutka – 75

 

Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć wszystko w najbliższym otoczeniu było jej dobrze znane. Ci sami ludzie, ściany, meble.

Czekała na coś nowego, coś co może kiedyś się wydarzy… Może wejdzie nowa osoba? Pojawią się nowe zabawki?

Ciężka Nuda, której wydawało się, że jest malutka, uniosła się w górę i podpłynęła do okna, żeby zobaczyć, czy coś nowego wreszcie nadchodzi.

Wtedy dziecku trochę ulżyło, gdyż przestało być tak bardzo przytłoczone. Uśmiechnęło się i wreszcie zaczęło się bawić. A wtedy Radość z Ciekawością wypchnęły Nudę za okno i same rozgościły się w dziecięcym pokoju.

Autor: Ewa Damentka

Była malutka – 74

Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć nie wierzyła, że to zamaskuje jej panikę. Wzięła głęboki oddech i z rezygnacją zrobiła to, czego się strasznie bała. O dziwo, nic złego się nie stało. Żyła, była cała i zdrowa, tylko jeszcze nie dowierzała…

Autor: Zyta

Była malutka – 73

Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć była bliska paniki. Otaczali ją wrogowie. Myślała, że nie ma dla niej ratunku i zupełnie nie zdawała sobie sprawy z tego, że jest duża, dużo większa od wszystkich, którzy jej źle życzą. Górowała nad nimi, tak jak góra góruje nad ziarnkiem piasku unoszonym przez wiatr.

Autor: Jęczyduszka