ćwiczenia literackie
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do kawiarni. Zamówiła kawę i kawałek tortu. Siedząc przy oknie obserwowała ludzi idących ulicą. Czuła się jak księżniczka oglądająca tłum z okna swojej karety. To było dla niej miłe i odświeżające. Już dawno nie była tak wyluzowana i beztroska…
Autor: Jęczyduszka
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijały się w niej promienie słońca wpadające do mieszkania przez okno. Wraz z przebiegiem dnia słońce docierało do pomieszczenia przez kolejne okna znajdujące się na innych ścianach. To proste i ciekawe zjawisko obserwował młody chłopiec, który samodzielnie odkrył tę prawidłowość.
Obserwacja dobrze wpłynęła na chłopca, bo owo zjawisko było przewidywalne i pewne. Potrzebne były tylko słoneczne dni, które chłopiec lubił najbardziej.
dla Krzysztofa napisał Adam
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijała się w niej bogata biblioteka pana domu. Regały pełne książek kusiły, by wyjmować kolejne tomy, zasiadać w wygodnym fotelu i czytać, czytać, czytać… Może dlatego było to ulubione miejsce ich właściciela. Czytał książki i widział swoją bibliotekę zwielokrotnioną – książki w regałach przytwierdzonych do ścian, książki odbijające się w podłodze oraz książki odbijające się w wielkim stojącym lustrze i w okiennych szybach. Ten pokój był miejscem zadumy, rozmyślań i wielu przygód intelektualnych, takich jakie tylko zagorzały mól książkowy jest w stanie przeżywać. Zaczarowany pokój, zaczarowana biblioteka, zaczarowany dom…
Autor: Ewa Damentka
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała niebo i przyzywała – „chodź do mnie, obejrzyj mój świat”. Jej mruganie zwróciło wreszcie uwagę załogi statku kosmicznego, który kartografował kosmos. Ludzie postanowili, że wyruszą w kierunku gwiazdki, poznać nowe światy i przeżyć kolejne przygody…
W prawdopodobieństwo takiej historii można łatwo uwierzyć, gdy ogląda się przygody bohaterów kolejnych serii „Star Treka”.
Przyznam się wam, że chciałabym żyć w czasach, gdy takie podróże staną się powszechne i ogólnodostępne. Mam nadzieję, że to niedługo nastąpi. Jako ludzie dokonaliśmy już tylu odkryć, że może kiedyś i podróże kosmiczne będą tak popularne, jak teraz urlop w ciepłych krajach.
Autor: Ewa Damentka
Drewniana łódka lekko kołysała się unoszona przypływem. Poziom wody szybko się podnosił i wkrótce łódka znalazła się na grzbiecie olbrzymiej fali. Uważnie rozglądała się dookoła, bo jeszcze nigdy nie oglądała świata z takiej wysokości.
Autor: Ewa Damentka
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijało się w niej całe pomieszczenie oraz znajdujące się tam meble i ludzie zajęci swoimi sprawami. Ciekawa jestem czy te odbicia żyją własnym życiem, czy znikają, gdy ludzie wyjdą z pokoju?
Autor: Mgiełka-Iskierka
Mróz malował lodowe kwiaty na szybach. Zaczynał delikatnym rysunkiem. Potem ornamenty stawały się coraz bardziej ozdobne i wkrótce wypełniały całe okno. Jeśli chuchnęło się na szybę, tworzyło się okrągłe jeziorko, mała dziurka, przez którą można wyjrzeć na zewnątrz i zobaczyć bajkowy pejzaż – drzewa i krzewy pokryte śnieżnym puchem, zasypaną ścieżkę i białe śnieżynki wirujące w powietrzu i opadające na ziemię z lekkością i wdziękiem.
Autor: Ewa Damentka
Starannie wypastowana podłoga lśniła jak złoto i błyszczała jak lustro. Odbijały się w niej nogi i biodra kobiety w spódnicy, która chodziła tam i z powrotem.
dla Krzysztofa napisał Jorgos
Jasna gwiazdka świeciła bardzo mocno i mrugała od czasu do czasu. Ozdabiała oczy kocicy siedzącej na dachu. Wyszła na niego ze swoim małym kociątkiem. Uczyła go odgłosów dnia, ale też i nocy. Uczyła go życia.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła z pewną tremą do jasnego lokalu. Dźwięki spokojnej muzyki przełamały jej opory, więc pewniejszym już krokiem podeszła do jednego ze stolików i usiadła. Zamówiła ulubioną herbatę. Spokojnie czekała, co będzie dalej. Program działalności klubu, który dostała razem z menu, wyglądał całkiem interesująco.
Autor: Ewa Damentka