Amazonka cieszyła się galopem i wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy zauroczyli się widokiem zachodzącego słońca. Niebo było pomarańczowo-różowe. Chmury wyglądały jak wata cukrowa. Coś pięknego. Musieli stanąć na chwilę, by napawać się tym widokiem.
dla Patrycji napisała Małgorzata