ćwiczenia literackie
Stado obłoków przepływało nad piękną zieloną krainą. Były różnych kolorów i kształtów. Leżąc w hamaku, można było puścić wodze wyobraźni i rozpoznawać wśród nich znajome obrazy. Chwila relaksu, wyciszenia i spokoju, aby nabrać nowego spojrzenia na otaczający świat.
Autor: Małgorzata
Amazonka cieszyła się galopem oraz wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy pragnienie dało o sobie znać. Niedaleko była studnia z dobrą woda oraz poidło. Gdy przejeżdżali obok tego miejsca, koń automatycznie się zatrzymał. Dziewczyna zsiadła z niego i stanęła przy studni, żeby nabrać wody. Woda była chłodna i bardzo czysta. Po ugaszeniu swojego pragnienia i napojeniu konia, kobieta nie wsiadła na konia, lecz spacerowała razem z nim. Ten kawałek czasu pozwolił, aby woda się wchłonęła i zawędrowała tam, gdzie miała się znaleźć. Po tym krótkim czasie spaceru koń włączył jakby podwójną moc, co pozwoliło szybko dojechać do stadniny.
Autor: Adam
Mężczyzna ze wzruszeniem spojrzał na śpiącą kobietę. Przykrył ją kocem i wskoczył do wanny, by wziąć kąpiel. Wtem zamienił się w złotą rybkę, oczekującą na czyjeś życzenie, które powinna spełnić. Lecz, o dziwo, nikt się nie pojawił, więc złota rybka miała wieczór dla siebie.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła. Zdziwiona rozejrzała się po pomieszczeniu z lustrami. Z uśmiechem stanęła przed jednym z nich. Poprawiła makijaż. Uczesała włosy i wyszła z lokalu na ulicę z lepszym samopoczuciem.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Amazonka cieszyła się galopem i wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy zadzwonił telefon, a chwilę potem budzik. Pora wstać! Kobieta szybko otworzyła oczy, czuła jeszcze senne rozleniwienie, ale ono już się ulatniało. Szybciutko przypomniała sobie plan dzisiejszego dnia. Sporo zajęć. Wstała rześka i wesoła. Obiecała sobie, że kolejnej nocy znowu będziesz śnić, że jest amazonką i galopuje przez piękną zieloną dolinę.
dla Patrycji napisała Brzozowa Bajdulka
Stado obłoków przepływało nad piękną zieloną krainą. Były niesamowicie białe i puszyste. Aż chciałoby się jeden z nich złapać, ubrać w poszewkę i zabrać do domu jako najlepszą na świecie poduszkę. Sen na niej byłby z pewnością niezwykłym doznaniem.
Autor: Małgorzata
Amazonka cieszyła się galopem oraz wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy zaczął padać deszcz. Deszcz był ciepły i nie przeszkadzał. Amazonka jednak zwolniła. Koń przy wolniejszej jeździe prowadził się wzorowo. Każdy jego ruch jakby wynikał z poprzedniego.
Autor: Adam
Mężczyzna ze wzruszeniem spojrzał na śpiącą kobietę. Przykrył ją kocem i pomyślał, że szykuje się spokojny wieczór. Niestety był w błędzie. Rozpętała się potworna burza. Zamknięte okiennice łomotały, jakby chciały ulecieć razem z wiatrem. Pioruny błyskały w pobliżu z ogromnym hukiem. Kobieta tymczasem twardo spała i nie budziła się. Mąż przyglądał się jej ze zdziwieniem pomieszanym z radością. Z jednej strony cieszył się, że wreszcie zasnęła, bo wiele tygodni nie dosypiała, kończąc projekt do pracy. Z drugiej strony dziwił się, że można spać w takim łoskocie. Gdy burza ucichła, kobieta spała dalej. Obudził ją dopiero aromat kawy dobiegający z filiżanki, którą mąż postawił na stoliczku przy łóżku.
Autor: Ewa Damentka
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i cieszyła oczy oraz grzała serce. Ukochana przyjaciółka pamięta o mnie nawet wtedy, gdy jest daleko. Skąd wiedziała, że właśnie dzisiaj potrzebowałam otuchy?
Autor: Ewa Damentka
Amazonka cieszyła się galopem oraz wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy kobieta ściągnęła cugle i zatrzymała konia. Zsiadła z niego i wziąwszy go za uzdę, szła i podziwiała urok łąkowych kwiatów.
Autor: Danuta Majorkiewicz