ćwiczenia literackie
Poranek obudził się i leniwie przeciągnął. Otworzył oczy i zauważył, że jest bardzo wcześnie. Umiejętność wstawania o brzasku daje fajną perspektywę na resztę dnia, który się dopiero zaczyna. Czasami nie wiadomo, czy dzień będzie słoneczny czy deszczowy lub ciepły czy zimowy.
Jednak perspektywa długiego dnia zawsze nastraja optymistycznie.
dla Kruszynki napisał Adam
Amazonka cieszyła się galopem oraz wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy oślepiło ich jaskrawe światło. Koń wyczuł przed sobą niespodziewaną przeszkodę. Przeskoczył nad nią z gracją. Pogalopował chwilę, potem zwolnił, wreszcie stanął. Nadal nic nie widział. Amazonka również. Koń pochylił łeb i skubnął trochę zielonej trawy. Odezwał się:
– Księżniczko, jesteś cała?
– Aks, Kasztanku, Aks. Proszę pamiętaj, że chwilowo wyrzekłam się imienia i tytułów. To bardzo ważne.
– Dobrze Aks, ale chyba nikt nas teraz nie widzi i nie słyszy. Łąka jest duża.
– Nie wiemy, gdzie jesteśmy. Nie widzieliśmy żadnej przeszkody, a jednak ją wyczułeś i pokonałeś.
– Prawda – mruknął Kasztanek – przepraszam.
– W porządku, tylko bądźmy ostrożni, licho nie śpi – pojednawczym tonem odpowiedziała Aks i poklepała Kasztanka po szyi.
Wzrok powracał stopniowo. Po kilku minutach widzieli już wyraźnie. Rozglądali się uważnie i z ciekawością. Byli zdziwieni, bo znajome lasy i łąki zniknęły. Nie widać też było wysokiej góry z zamkiem na szczycie i gospodarczymi zabudowaniami na zboczach. Niebo miało dziwną barwę.
– Co robimy? – zapytał Kasztanek.
– Ruszamy, rozejrzyjmy się. Pamiętaj, że nazywam się Aks. Poza tym lepiej w ogóle się nie odzywaj, bo nie wiemy, czy w tym świecie będziesz bezpieczny – szepnęła księżniczka.
Autor: Archiwista SC
Mężczyzna ze wzruszeniem spojrzał na śpiącą kobietę. Przykrył ją kocem i położył się obok niej. Nawet nie zauważył, kiedy zasnął. Kobieta obudziła się. Rozpostarła koc i nakryła nim również męża. Wtuliła się w niego i zasnęła. Ranek obudził ich ciepłymi promieniami słońca. Otworzyli oczy, uśmiechnęli się do siebie i przytulili. Po chwili wstali i nadal uśmiechnięci rozpoczęli nowy dzień.
Autor: Ewa Damentka
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła. Światło uderzyło ją od progu, a potem pyłki kurzu, których dużo jest w takich miejscach. Zapach starych książek, jej ulubiony zapach. Ach, ile tu wspomnień! I dla każdego miejsce.
Autor: Patisonek
Amazonka cieszyła się galopem oraz wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy bardzo szybko przejechał obok inny jeździec na koniu. Jeździec wyraźnie się śpieszył, natomiast kobieta poruszała się trochę wolniej i była z tego powodu bardzo zadowolona.
Autor: Adam
Poranek obudził się i leniwie przeciągnął. Otworzył oczy i spojrzał na śpiące dziecko. Leżało na środku dużego łoża, pomiędzy mamą a tatą. Z rękoma podniesionymi do góry spało spokojnie. Jego oddech współgrał z oddechami rodziców, jakby dziecko mówiło im w ten sposób: „czuję się przy was bezpiecznie”.
dla Kruszynki napisała Danuta Majorkiewicz
Amazonka cieszyła się galopem i wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy zauroczyli się widokiem zachodzącego słońca. Niebo było pomarańczowo-różowe. Chmury wyglądały jak wata cukrowa. Coś pięknego. Musieli stanąć na chwilę, by napawać się tym widokiem.
dla Patrycji napisała Małgorzata
Mężczyzna ze wzruszeniem spojrzał na śpiącą kobietę. Przykrył ją kocem i nie przerywał jej snu. Wziął się za odkurzanie mieszkania, ale kobiety to nie obudziło. Gdyby nawet tak się stało, to mężczyzna byłby usprawiedliwiony faktem, że robi coś bardzo ważnego. Gdy kobieta po przebudzeniu się przeszła przez mieszkanie, radosnym głosem oznajmiła, że w pokoju jest jakby czyściej.
Autor: Adam
Kolorowa pocztówka leżała na stole. Przyszła z najnowszą pocztą i była od przyjaciółki z drugiego krańca Polski. Były na niej bardzo serdeczne życzenia i chęć spotkania w najbliższym czasie, w towarzystwie narysowanych uśmiechów i serduszek.
Autor: Małgorzata
Amazonka cieszyła się galopem oraz wiatrem pieszczącym jej twarz i rozwiewającym włosy. Jej rączy koń też wyglądał na zadowolonego. Mijali właśnie kolejną łąkę, gdy wstało słońce, które rozświetliło świat wokół. W jego promieniach amazonka ujrzała pięknego motyla siedzącego na źdźble trawy. Na swym koniu czuła się równie piękna jak on.
Autor: Danuta Majorkiewicz