ćwiczenia literackie
Drewniana łódka lekko kołysała się unoszona przypływem. Poziom wody szybko się podnosił i wkrótce łódka odpłynęła, unoszona przez fale. Zaopiekowały się nią syreny, które zabrały ją na środek oceanu i woziły nią małe syrenki i trytony, pokazując im rajskie wyspy, na których urządzały ciekawe zabawy.
Autor: Mgiełka-Iskierka
Miasto widoczne było z daleka. Jego wieżowce lśniły w świetle słońca. Nocą świeciły światła zapalone w ich pomieszczeniach. Wysokie budynki wyznaczały ścisłe centrum – gwarne i tłoczne, niezależnie od pory dnia. Wieczorami przebywali tu przede wszystkim turyści. Mieszkańcy miasta w tym czasie odpoczywali w odległych dzielnicach i rozkoszowali się ciszą i spokojem.
Autor: Ewa Damentka
Święta Nigdy uśmiechnęła się na widok przechodzącej obok niej pary. Kiedyś nie do pomyślenia byłoby, żeby ludzie wychodzili na ulicę w nietypowym makijażu. A teraz widziała chłopaka i dziewczynę wymalowanych od czubka głowy po palce rąk. Twarz dziewczyny ozdabiał górski pejzaż, a chłopak był umalowany tak, że przypominał sowę. Nawet przyozdobił swoje ubranie piórami, żeby spotęgować to wrażenie. Młodzi szli trzymając się za ręce i rozmawiali z ożywieniem. Nigdy zastanawiała się, czy szli na jakąś imprezę, a może dopiero się wybierali? Nie odgadła, ale też nie była jakoś szczególnie zainteresowana uzyskaniem odpowiedzi na to pytanie. Z wielką przyjemnością przyglądała się młodym. Zdziwiło ją tylko, że niewielu przechodniów zauważyło niezwykły wygląd tej pary, bo byli zatopieni w swoich myślach lub zapatrzeni w ekrany smartfonów. „Może więc i ja się za coś przebiorę?” – pomyślała, czując w sobie nagły przypływ odwagi. Gdy młodzi zniknęli jej z oczu, święta Nigdy poszła do domu, żeby napić się dobrej herbaty i zastanowić nad pomysłem, który właśnie przyszedł jej do głowy.
Autor: Ewa Damentka
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do świata krzywych zwierciadeł. Zobaczyła w nich siebie. Ona z dużą głowa pełną dziecinnych marzeń. Ona z długim językiem, powtarzająca plotki z okolicy. Zobaczyła siebie z dużym biustem, zachwycając się jego rozmiarami. Po czym zerknęła na własny biust, który nie był tak okazały jak jego odbicie w lustrze. Na koniec stanęła przed ostatnim odbiciem i widziała siebie z monstrualnymi biodrami. Wtedy pojawiła się myśl, że czas już skończyć z dietami odchudzającymi. Kobieta szczerze śmiała się z siebie i ze swoich odbić. Miała duży dystans do siebie samej. Zaśmiewała się potem na samo wspomnienie tej przygody. Jednak po powrocie do domu ucieszyła się, gdy zobaczyła w łazienkowym lustrze swoje normalne odbicie.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Miasto widoczne było z daleka. Jego wieżowce przypominały o ilości pracy, jaką trzeba będzie wykonać po powrocie z urlopu. Zamiast się tym martwić, wykorzystajmy jednak najpierw jeszcze tych kilka dni błogiego wypoczynku.
Autor: Małgorzata
Czerwony samochód widać było z daleka. Dzielnie pokonywał kolejne kilometry i jego pasażerowie, bardzo się cieszyli, że niedługo zobaczą ukochanych dziadków. Zaczęła się pora wakacji – nurkowanie, pływanie z fokami, zbieranie grzybów i zabawy z miejscowymi dziećmi. Kierowca cieszył się z radości swoich dzieci. Miło mu było, że nadal chcą spędzać czas z jego rodzicami. „Oby to trwało jak najdłużej” – myślał, patrząc, jak bardzo przez ostatni rok wyrosły jego dzieci. Zastanawiał się, czy dziadkowie ich rozpoznają. Zapomniał ich uprzedzić, że wnuki są teraz wyższe od nich.
Autor: Ewa Damentka
Miasto widoczne było z daleka. Jego wieżowce, gęsto ustawione, wypełniały obszar miasta. Miasta wysokościowców. Niektórzy lubią i podziwiają charakter takiej zabudowy. Inni wolą wiejskie klimaty. Ciekawe, jak będziemy budowali domy za sto lat?
Autor: Adam
Święta Nigdy uśmiechnęła się na widok przechodzącej obok niej pary. Kiedyś nie do pomyślenia byłoby, żeby kobieta poszła sama na tańce, bez partnera. Dziś światopogląd Nigdy się zmienił, gdyż często widzi, jak na tańce przychodzą samotne osoby. Bawią się, tańczą, śmieją, spędzają miło czas w towarzystwie starych znajomych i nowo poznanych osób.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do wielkiej sali, gdzie mogła zobaczyć swoją przeszłość i przyszłość. Zobaczyła je i czym prędzej wyszła stamtąd rozpromieniona.
Taka oto jest siła „Klubu Anonimowych Księżniczek”
Autor: Jan Smuga
Miasto widoczne było z daleka. Jego wieżowce ze szkła są nadzieją mieszkańców i przybyszów z całego kraju na dobrą pracę, dzięki czemu duże miasta przeżywają zadziwiający żywiołowy rozkwit. Miasta, gdzie wieczorami i nocą kwitnie życie kulturalne, a wędrując jego ulicami, zauważa się zróżnicowanie w rozmaitych aspektach życia.
Autor: Danuta Majorkiewicz